حرف های پراکنده یک آدم خیلی چاق

می دانی جدیدن برایم مهم نیست که صبح خیلی زود از خواب بیدار شوم. عادتی که احساس می کردم نداشتنش بزرگترین نقطه ضعف من برای کار کردن است.

اما راستش را بخواهی چندان از این رفع مصیبت خشنود و راضی نیستم. و تنها مصیبتی جای مصیبت دیگری را پر کرده که من همیشه به این درد مصیبت در عوض مصیبت و نگرانی بزرگی در عوض نگرانی کوچک و جنگ بزرگ به جای جنگ کوچک تر قبلی گرفتارم. مگر دو باری که شاید حضرت پروردگار هم خسته شد از این همه حماقت بشری و تنگ نظری آدمیان پر ادعای بی محتوا و از بالای آسمان به پایین آمد و با لبخندی بر پیشانی رنگ باخته پر از خط لرزانم بوسه ای پدرانه زد و به جایگاه ملکوتیش بازگشت.